Als het communautaire debacle van de voorbije jaren één zaak duidelijk gemaakt, dan is het wel dat de Vlamingen in een uiterst zwakke onderhandelingspositie zitten als de Franstaligen geen vragende partij zijn voor een staatshervorming. Dat is vooral de schuld van de Vlamingen zelf, die niet het lef hebben om het separatisme te gebruiken als stok achter de deur.

Bart Maddens, politicoloog KU Leuven, in De Standaard
3 maart 2009

Deze zaak [20 maanden impasse in het asielbeleid] moet echter nog tot een andere bedenking leiden. Mochten de deelstaten verantwoordelijk geweest zijn voor dit dossier, wat was er dan gebeurd? Zonder enige twijfel zouden ze elk voor zich al lang een oplossing gevonden hebben. Dat zou wat onderlinge verschillen en dus spanningen gegeven hebben, maar die zouden afgevlakt zijn omdat de deelstaten zich ook binnen de Europese krijtlijnen moeten bewegen. Laat ons ook dit dossier in een volgende hervorming maar van de federale tafels verwijderen.

Guy Tegenbos in De Standaard
2 maart 2009

In plaats van enkel de stekker uit de dialoog te trekken, moet hij een kortsluiting veroorzaken. Dat kan alleen indien CD&V, sp.a en Open Vld zich niet neerleggen bij het Belgische status quo, en eindelijk durven te kiezen voor Vlaamse onafhankelijkheid.

Bruno Valkeniers en Filip Dewinter over einde van de dialoog (Belga)
16 februari 2009

Peeters is altijd blijven volhouden dat er garanties waren op deelakkoorden. Maar zelfs die zijn er niet. Hij geeft ons met zeven maanden vertraging gelijk.

Geert Bourgeois over Waalse garanties (Belga)
16 februari 2009

In de aanloop naar de vorming van deze regering citeerde Herman Van Rompuy ooit de kerkvader Tertullianus: 'Credo quia absurdum - ik geloof omdat het absurd is'. Vandaag moet hij, als premier, deze absuriteit in stand houden. Een regio als Vlaanderen, sluitstuk van de Eurodelta, de op drie na sterkste megaregio in de wereld en de centrale economische motor van Europa, kan zich deze absurditeit niet lang meer veroorloven.

Rik Van Cauwelaert in Knack
25 februari 2009

Ik kies voor een overheid die zo dicht mogelijk bij de Vlamingen staat en hun de kans biedt om hun toekomst zelf in handen te nemen.

Yves Leterme in zijn verkiezingsprogramma

Bart Somers in Gazet van Antwerpen
15 november 2008

Het is crisis, dus is stabiliteit nodig, dus moeten we de regering laten zitten, die door de crisis niet veel kan verrichten. De regering laat de lamentabele begroting dus maar gewoon passeren. Aan de staatshervorming moet je ook niet beginnen, dat zou die stabiliteit verstoren. En dat is het beste wat we kunnen doen. Officieel heet dat 'verantwoordelijkheid nemen in deze crisistijden'. Met deze cirkelredenering probeert CD&V met het verraad van haar communautaire beloften weg te komen...

Carl Devos (U Gent) over BHV-beloftes in De Standaard
16 februari 2009

Open VLD-voorzitter Bart Somers in De Standaard
8 november 2008

Nochtans is een grondige staatshervorming cruciaal voor onze sociaal-economische toekomst.

7 uitgangspunten voor een communautaire dialoog, ondertekend door CD&V-voorzitter Marianne Thyssen
31 juli 2008

Fundamenteler is het structurele probleem van de onbestuurbaarheid van België. Dan gaat het over het verschil in politieke benadering en cultuur, in financiële draagkracht en in bereidheid om het federale niveau te financieren... Ik heb in het verleden al gezegd dat België een permanente diplomatieke conferentie is, en dat verergert alleen maar.

Minister van buitenlandse zaken Karel De Gucht in De Standaard
2 februari 2009

Wat je wel merkt, is dat een besluit nemen met de federale regering veel langer duurt . Dossiers worden vaak anders benaderd door Franstaligen dan door Nederlandstaligen.

Gewezen CD&V-minister Inge Vervotte in De Standaard
4 oktober 2008

Waar de verhoudingen onwrikbaar zijn omdat ze op demografische of etnische gronden rusten, is de meerderheidsregel onbruikbaar. Dat is de situatie in België.

Socioloog Luc Huyse in De Morgen
31 januari 2009

In een democratie is de gedachte dat verkiezingen niet veel uitmaken funest voor de feestvreugde.

Politicoloog Carl Devos in De Standaard
13 oktober 2008

Van een eigen Vlaamse justitie, een Vlaams arbeidsmarktbeleid, een Vlaamse fiscaliteit, een Vlaams beleid voor gezondheidszorg en, niet te vergeten, een onverwijlde splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde is al in de verste verten geen sprake meer, ondanks de verpletterende verkiezingsoverwinning van het kartel.

Wetstraat-journaliste Isabel Albers in De Standaard
20 september 2008

Eigenlijk is de boodschap van Vlaanderen aan de Franstaligen deze: 'On n'a plus besoin de vous.' 'We hebben u niet meer nodig.' Wat de Vlaamse regering heeft getoond, is dat Vlaanderen in staat is om onafhankelijk te besturen, los van het federale niveau. Kleine problemen, grote problemen, allemaal gelijk. De Vlaamse regering - waar vanuit het federale niveau nogal eens meewarig op neergekeken wordt - heeft meer dan in welk ander dossier ook bewezen dat ze het antwoord kan bieden dat in een politieke en economische crisis nodig is. Als er ooit een bewijs is geweest voor de levensvatbaarheid van een zelfstandig Vlaanderen, is dat in de zaak-KBC geleverd.

Luc Van der Kelen, warme aanhanger van België, in Het Laatste Nieuws
23 januari 2009

L'idée gagne du terrain que, même en ce qui concerne les dossiers financiers, le niveau belge a son avenir derrière lui.

Rik Torfs in Le Soir
29 januari 2009

Wat België betreft, stamt Van Rompuy uit het pre-N-VA-tijdperk. 'Geruststellend voor de unitaristische Walen.'… 'Om een figuur te vinden die België samen kan houden, moet men een beroep doen op een man van 61. 55 in het geval van Verhofstadt. Als die generatie over tien jaar met pensioen gaat en prins Filip staatshoofd wordt, maakt de Belgische staat geen schijn van kans meer.'

Christophe Deborsu in De Standaard
7 januari 2009

Op een conferentie ‘good news from Africa’ maakte een Angolees parlementslid onlangs een inventaris van failed states: Somalië, Sudan, Congo, Haïti… Ook België vernoemde hij zonder verpinken. Niemand van de aanwezigen beschouwde het als een grap.

Johan Van Hecke in De Standaard
14 maart 2009

Een apart geval is en blijft België. Het bankendebacle maakte pijnlijk duidelijk dat het deze staat aan de elementaire cohesie en samenhang ontbreekt om nog te functioneren. Voor zover nodig vond het parlement het nodig om één en ander met de vaudeville rond de Fortisonderzoekscommissie nog eens helder in beeld te brengen. Dit land kan niets meer oplossen. Het asieldossier niet, B-H-V niet, maar evenmin het onderzoek of een basisregel van het democratisch bestuur, de scheiding der machten, werd geschoffeerd. België krijgt stilaan uitzicht op een vermelding in de bedenkelijke ranking van de failed states. Alles draait hier vierkant.

Paul Goossens, vurig belgicist, in De Morgen
14 maart 2009

"België is zo goed als klinisch dood. Het land leeft niet meer, het overleeft. Probeer mij eens een voorbeeld te geven van één grondige maatregel die de regering heeft genomen sinds de verkiezingen van 2007!"

Claude Demelenne (Hoofdredacteur van Le Journal du Mardi) in Le Soir, 19 februari 2009

"Wat iedereen met een beetje politiek inzicht al sedert geruime tijd zag aankomen, werd gisteren helemaal duidelijk. (…) De communautaire dialoog is dood. Kris Peeters, die nog maar enkele maanden geleden zelfverzekerd de vage Franstalige toezeggingen aan zijn achterban verkocht onder het label 'garanties', moet nu toegeven dat er niets meer van komt. Er liggen zelfs geen borrelnootjes op het bord van de Vlaamse minister-president. Laat staan dat er sprake is van de vette vis. CD&V - velen zullen denken aan de CVP - staat meteen met de broek op de knieën. Van de grote verkiezingsbeloftes van Yves Leterme, de man van 800.000 stemmen, is dus niks terechtgekomen. Hij heeft op zijn palmares niets anders dan de meest moeizame en frustrerende regeringsformatie in een halve eeuw, een communautair circus van deadlines en gebroken beloftes, een (nep)ontslag en een op zijn minst gezegd manke communicatie in de Belgische bankencrisis."

Peter Vandermeersch (Hoofdredacteur) in De Standaard, 17 februari 2009

"De besluiteloosheid van de federale regering wordt nu echt angstwekkend. In de onderhandelingen tussen Fortis en BNP Paribas stuurt ze tegenstrijdige signalen uit - nadat ze er eerst niet in was geslaagd om tot een intern akkoord te komen over de ondersteuning van KBC, een van de belangrijkste financiële pijlers van het land. Over eventuele steun voor het met sluiting bedreigde Opel kan ze zich evenmin uitspreken. De federale regering kijkt ook machteloos naar de aftakeling van het eigen departement van Financiën. (...) In de aanloop naar de vorming van deze regering citeerde Herman Van Rompuy ooit de kerkvader Tertullianus: 'Ik geloof omdat het absurd is.' Vandaag moet hij, als premier, deze absurditeit in stand houden. Een regio als Vlaanderen, sluitstuk van de Eurodelta, de op drie na sterkste megaregio in de wereld en de centrale economische motor van Europa, kan zich deze absurditeit niet lang meer veroorloven."

Rik Van Cauwelaert (Chef Wetstraat) in Knack, 25 februari 2009

"Valt de Belgische rechtsstaat überhaupt nog te redden? Is de toestand ernstig maar niet hopeloos? Of is de toestand hopeloos en al lang niet meer ernstig? Dat laatste klinkt behoorlijk fatalistisch, maar grenst dichter aan de waarheid."

Lars Bové (Redacteur politiek en economie) in De Tijd, 04 april 2009